×

Error

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

Cannot get "Sunderland" woeid in module "mod_sp_weather".

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

"Could not resolve host: query.yahooapis.com" in module "mod_sp_weather"

Cannot retrive forecast data in module "mod_sp_weather".

21 mei 2019 - 25 mei 2019
Cycling Trip
C2C Whitehaven naar Sunderland

26 mei 2019 is de dag dat Nick 50 jaar wordt. En dan gaat er toch iets kriebelen. Er moet een uitdaging komen om deze mijlpaal te vieren. En dit wordt een fietstocht door de UK. Eén van de bekendste fietsroutes door Engeland is de C2C (sea to sea) route. Deze loopt van Whitehaven (aan de westkust aan de Ierse Zee) naar Sunderland (aan de oostkust aan de Noordzee). En zeg nou zelf, wat is nou een mooiere finishplaats dan Sunderland?
Het lijntje werd uitgegooid bij de Sunderland vrienden. Frido en Tim besloten om de route mee te fietsen en Nilis en Peur wilden graag mee in de begeleidingswagen om zo te kunnen helpen bij technische problemen, maar ook bij fysieke problemen. Bedankt hiervoor Lads, dat jullie mee willen om mijn mijlpaal te vieren. De voorbereiding kon beginnen.

2019 05 21 14.16.00 150Uiteindelijk werd het dan dinsdag 21 mei 2019. Er werd verzameld aan de Waardenburg. Omdat de fietsen ook mee moesten, deed Nilis met Peur met de auto eerst een rondje voor de bagage van Friet en Tim. En kwamen Friet en Tim na deze ophaaldienst op de fiets naar de Waardenburg. Daarna vertrokken de drie fietsers (op de fiets) en de twee soigneurs (met de auto) vanaf Nick zijn huis richting IJmuiden waar de ferry hen zou brengen naar Newcastle.
Eigenlijk was dit dus Etappe 0, of de verplaatsingsetappe. De weersvoorspellingen waren prima. Ook voor de rest van de week gelukkig. Het was droog en er was weinig wind. Nog wel wat fris, maar van fietsen word je warm. Vanaf Hillegom naar IJmuiden is met die fiets nog ca. 25 km. In Velsen nog een korte stop voor een foto voor het stadion van Telstar en deze werd direct in de groepsapp gezet. 2019 05 21 15.02.37 150Grote paniek bij Peur en Nilis. “Waar ligt dat stadion van Telstar dan?” Zij hadden nooit verwacht dat de drie op de fiets zo snel zouden zijn. En zo waren de drie fietsers ongeveer 20 minuten eerder bij de boot dan de twee met de auto.

De boot lag al te wachten en ondanks dat we aan de vroege kant waren mochten we gelijk aan boord. De fietsen werden vastgesnoerd op het autodek en wij naar boven voor een verdiende pint en één voor één konden Friet, Tim en Nick (in deze volgorde) gaan douchen en opfrissen in de hut. Daarna was het tijd voor een stevig potje Grote Dalmuti om de beddenverdeling. De winnaar mocht als eerste kiezen en zo verder. Want krap zou het worden. Nilis werd winnaar en mocht als eerste kiezen, daarna Tim. Nick was derde, Peur vierde en Friet had geen keuze meer.
2019 05 21 15.30.00 1502019 05 21 15.31.00 150Ondertussen was op de achtergrond een heuse cowboy met hoed en gitaar muziek aan het maken in de bar. De grootste kraker die hij speelde was the Wichita Lineman welke het meest bekend is in de uitvoering van Glen Campbell. En dit prachtige nummer werd direct omgedoopt tot de soundtrack van deze trip.
Daarna hebben we uitgebreid zitten dineren en na nog een paar Dalmuti potjes in de bar toch de hut opgezocht. En al snel bleek dat de uitgevochten strijd eigenlijk helemaal nergens om ging. Want alle bedden waren gewoon even slecht. Heel dicht op elkaar en met vijf man in een klein hutje is binnen een uur alle zuurstof sowieso verdwenen. Kortom het beloofde een lange en beroerde nacht te worden.

Stage 1: Whitehaven - Thirlwell
2019 05 22 10.53.53 150Maar toch komt er dan weer een ochtend. De dag van de eerste echte etappe. Maar eerst moesten we nog vanuit Newcastle (aankomst van de ferry) naar de andere kant van het land om daar te starten. Gelijk toen we van de boot af kwamen zagen de drie fietsers hun taxi al klaar staan. Deze was namelijk vooraf geboekt. Net als de twee overnachtingen. Ook hebben we netjes een GPS route gekregen van de organisatie die we ingeschakeld hadden (https://www.trailbrakes.co.uk/) voor in Tim zijn Garmin. Maar Nick had uiteraard ook de route op papier gezet met een aantal herkenningspunten. Dit om af te kunnen spreken met Nilis en Peur bij een aantal van die herkenningspunten. De drie fietsen werden achterop een rek van de taxi gehangen en dan vol gas naar Whitehaven, want er moest vandaag ook nog gefietst worden. Nilis en Peur zouden zelf een route volgen en we zouden elkaar treffen in de haven van Whitehaven.
2019 05 22 14.15.00 150In Whitehaven zagen we snel het C2C start sign. De fietsen werden van de taxi gehaald en Nilis en Peur gaven aan er binnen 15 minuten te zijn. Wij ondertussen de boel geïnstalleerd, even een toiletbezoekje en richting de start. En bij aankomst van de soigneurs werden de officiële start foto’s gemaakt. Het achterwiel moest namelijk gedipt worden in de Ierse zee om de start echt officieel te maken. En daarna (het was inmiddels al 13.00 uur) kon er dan eindelijk begonnen worden. Rustig Whitehaven uit fietsen en de GPS en de C2C borden volgen. We're on our way!

Al snel werd het rustiger op de weg en het weer was prachtig. Een lekker zonnetje (weet je wel hoe groot dat ding is) hielp ons genieten. We begonnen allemaal met lange mouwen, maar deze werden al snel opgestroopt. Langs meren en mooie kronkelweggetjes vonden we onze weg. Het ging best vlot, maar er waren in het prille begin ook nog geen echte klimmetjes. Al zagen we die wel in de verte. Met Nilis en Peur was afgesproken dat we een stop zouden maken na zo’n 30 km bij de Kirkstile Inn. 2019 05 22 15.56.00 150We zaten nu in het Lake District. Prachtige omgeving en het klimmen zou nu ook gaan beginnen. Nick kon het niet laten en vulde zijn suikers met het oog op het klimmen wat aan met een pint. De rest hield het verstandig bij een frisje. Na deze korte stop door naar de volgende geplande stop. Dit zou bij Castlerigg Stone Circle zijn. Dit is ook vlak bij de eerste overnachtingsplek. Maar aangezien Nick een zwak heeft voor 2019 05 22 18.06.30 150stonecircles moet hier dus even een korte stop gemaakt worden. Daarna een paar laatste kilometers door naar het eindpunt van de eerste etappe: St. John’s in the Vale, vlakbij Keswick.

Zo stonden de eerste 62 km in de UK op de teller met ook nog eens een dikke 1000 hoogtemeters. Nou, die vind je bijna niet in Nederland. Tijd voor een lekkere douche en een hap eten. Het was een prachtige en ook vrij nieuwe accommodatie. Alles top in orde. Alleen…geen eten. Maar een kleine 500 mtr verderop zat een goede pub met food. Dus ook dat kwam goed nadat we eerst een vreemd biertje hadden gedronken op het terras van de accomodatie.

Na een korte wandeling langs een enorm drukke weg vonden we de eetgelegenheid. We zochten een plekje op het terras voor eerst een drankje. Het was namelijk nog steeds lekker zonnig. Nick nam de bestelling op en ging naar binnen. 2019 05 22 23.01.00 150Hij bestelde netjes en op de vraag of iemand ijs in zijn glas wilde, riep Nick dezelfde vraag naar buiten. “Hee, Nederlanders?” vroeg de man achter de bar? 2019 05 22 23.00.00 150Hij bleek jaren in Nederland gewerkt te hebben en was nu uitbater van deze tent geworden. En hij vond het leuk weer eens Nederlands (met een vet Amsterdams accent trouwens) te kunnen praten. Het eten was echt subliem. Niet alleen na een fietstocht, maar gewoon echt super goed. En uiteraard lekkere pints local ale van de tap, maar rustig aan want morgen stond de koninginnenrit op het programma. Dus op tijd besloten we om terug te gaan naar de slaapplaats en onze bedjes op te zoeken. Want met een lange rit voor de boeg, moesten we toch weer vroeg uit de veren.

Stage 2: Thirlwell - Edmundbyers
We zijn idd vroeg uit de veren en het is opnieuw een prachtige dag. Stuk voor stuk gaven we aan heerlijk geslapen te hebben. Dat hadden we ook wel nodig na de nacht op de ferry. Een ontbijt is ook wel nodig want vandaag staan er 120 km op het programma en een aantal flinke klimmetjes (totaal 2300 klimmeters) waaronder de veelbelovende Hartside Pass. De tassen worden weer in de auto bij Nilis en Peur geladen en Tim, Friet en Nick stappen op de fiets. Al direct is het lekker rustig over landweggetjes en mooie fietpaden. De weg glooit op een neer en we voelen de kuiten zoals je die nooit in Nederland zult voelen. 2019 05 23 11.43.12 150De eerste stop is gepland bij een pub voor de eerste echte klim om daar wat aan te vullen. Daar staan Nilis en Peur ook netjes langs de weg te wachten, maar de pub is nog dicht. Dan maar wat bananen en blikjes Cola uit de auto en door naar de volgende stop. Wederom een Stone Circle (Long Meg and her daughters). Ook deze is indrukwekkend, en het omringende landschap al helemaal. Maar hier laat de zon het af en toe afweten en steekt er een koude wind op. Dus we houden het hier maar snel voor gezien en stappen weer op de fiets. Op weg naar de Hartside Pass. 2019 05 23 13.59.00 150We hadden dus echt geen idee wat we moesten verwachten. Wel hadden we afgesproken dat ieder in eigen tempo omhoog zou gaan en we bovenop zouden wachten. Want klimmen is het prettigste in eigen tempo. De weg kronkelde prachtig omhoog. Wij namen hem vanaf Renwick. En dan is de klim ca. 7 km lang met een gemiddelde van 5,2% en een max. van 9%. Niet echt enorm dus gezien de 22% die we ook onderweg ook voorbij hebben zien komen, maar de lengte van 7 km doet het hem. De andere klimmetjes waren stukjes van 2 of 3 km. Dit was echt lange tijd achter elkaar omhoog fietsen. Het was echt heerlijk. Dat gevoel in de benen van echt klimmen in plaats van op een Tacx hometrainer. Een prachtige belevenis. 2019 05 23 14.43.10 150Het was mooi om boven te komen, maar haast ook wel weer jammer. Want nu moesten we zo weer een afdaling in die minder leuk zijn. Bovenop stond altijd een café, maar deze was een tijd geleden afgebrand. En er werd geen haast mee gemaakt om een nieuwe te bouwen. Tevens stond er bovenop een stevige wind, dus nadat we allemaal boven gekomen waren en de foto’s waren gemaakt, werd het weer tijd voor de afdaling. En er werd afgesproken om nu echt in het eerste dorp in het dal een pub te pakken voor wat eten/drinken.

Volgens de kaart zou dit de George & Dragon inn zijn. Dus daar spraken we af met Nilis en Peur. Na de afdaling kwamen we in het dorp en daar stonden de soigneurs netjes aan de kant van de weg op ons te wachten. En met de mededeling dat de inn gesloten was en tevens te koop stond. Nou, zullen we hem dan maar overnemen? Er zat dus niks anders op dan weer de bananen, Cola en de koekjes te plunderen uit de begeleiderswagen en weer door te fietsen. 2019 05 23 15.41.58 150We kwamen inderdaad weer korte stukken tegen van 20% die er nu wel inhakken. Uiteindelijk kwamen we in een dorp waar een pub open was. Dus Nilis en Peur even naar binnen om te kijken of ze ook eten serveren. “Normaal gesproken wel, maar we hebben nu een uitvaart van een vaste klant, dus vandaag serveren we geen food”. We waren er inmiddels wel klaar mee. Er werden snel wat repen en gevulde koeken gescoord bij een klein supermarktje en dan maar door naar de finishplek van vandaag. We konden nog wel even naar het toilet in de pub met de uitvaart, en natuurlijk hing daar een Sunderland krantenknipsel aan de muur. 2019 05 23 17.11.25 150Dat moest zo zijn.

Terwijl Tim, Friet en Nick door fantastisch en ook verlaten landschap eerst Northumberland en later County Durham in reden, bezochten Nilis en Peur een museum met allemaal oude fietsen, auto’s maar ook muziekapparatuur. Ook zij keken hun ogen uit. Na 5 uur en 45 minuten, 2300 hoogtemeters en 120 km fietsen kwamen Tim, Friet en Nick aan bij de overnachtingsplek. Nilis en Peur waren hier al iets eerder aangekomen en hadden de eigenaresse al ontmoet. Die begreep er niks van. “Ik dacht dat jullie met de fiets zouden komen”. Nilis en Peur kregen de sleutel en een korte uitleg over de wasmachine ("jullie moesten toch ook nog iets wassen?"), want zij moest snel naar de pub voor een quiz waar ze aan mee deed. “Jullie redden het wel”. 2019 05 23 18.30.00 1502019 05 23 18.31.00 150Na een lekkere douche, een sportkledingwasje en het ophangen daarvan gingen ook wij naar de pub, want we hadden gereserveerd om daar te eten. Tenminste, dat hadden we, want het kwam voor de pubeigenaar op een quizavond toch nog als een verrassing. Maar we kregen toch een tafel en we hebben inderdaad heerlijk zitten eten en de lekkere lokale ales werden ook met gejuich ontvangen. Maar ook hier werd het geen nachtwerk na de prachtige dag van vandaag. De vermoeidheid sloeg in als een bom.

Stage 3: Edmundbyers – Sunderland
2019 05 24 10.13.14 150Na een voor ons allemaal niet enorm lekkere nacht, zaten we op tijd weer aan het ontbijt. Nu had de eigenaresse wel wat meer tijd voor ons en nu zag ze ook dat er toch echt fietsers bij waren. Het was weer allemaal veel te uitgebreid met allemaal lokale lekkernijen. En om nou met een enorme volle maag op de fiets te stappen is ook geen goed idee. We bleven niet te lang hangen, want we hadden ook nog een boot te halen vanavond. En je weet niet wat er allemaal nog op je pad komt, dus prima op tijd stapten we weer op de fiets.

Na een korte zoektocht met een kleine aanpassing van de route omdat de GPS het liet afweten en toch ook nog wat pittige klimmetjes van 22%, kwamen we al vrij snel weer in de meer bewoonde wereld. Nilis en Peur kregen van de fietsers vrijaf om lekker even Durham in te gaan. Mochten ze alsnog pech of iets dergelijks krijgen, dan was er altijd wel een dorpje in de buurt waar wat met de lokale fietswinkel geregeld kon worden. Maar gelukkig was dit niet nodig en is de hele route gereden zonder ook maar één technisch probleem.

Het was wel het minst mooie deel van de route. 2019 05 24 13.50.00 150Al snel kwamen we in de industriegebieden van Washington en daarna Sunderland. Maar toen we eenmaal langs de Wear reden en in de verte het Stadium of Light in zicht kwam, was het toch weer een kippenvel moment. Want wie had hier ooit van kunnen dromen. Op de fiets naar het stadion. 2019 05 24 14.36.30 150Uiteraard werden er bij het stadion de nodige foto’s gemaakt, want dit moest wel vastgelegd worden. Een groepsfoto bij de trap voor de hoofdingang. De fiets werd nog even geparkeerd tegen de steen van Nick in het stadion. Maar we konden ook weer niet te lang blijven, want we waren nog niet klaar. We moesten nog een klein stukje langs de haven en door naar de kust, want de route moest wel officieel uitgefietst worden natuurlijk. Het was even zoeken naar de juiste plek en wat nou eigenlijk het eindpunt was. Bij het C2C monument deden we de klikschoentjes even uit en liepen we het strand over naar de Noordzee om daar het stuk voor stuk het voorwiel in het water te dippen. De tocht was volbracht!

2019 05 24 14.40.00 1502019 05 24 14.41.00 150Maar we waren nog niet bij de ferry. Aangezien Nilis en Peur met de auto nog tijd genoeg hadden zochten zij een Fish & Chips tentje op. Tim, Friet en Nick hadden hier geen tijd voor. Dus zij fietsten Sunderland door richting South Shields en langs de kust richting een kleine fietsferry (Shields ferry) die ze van South Shields over de rivier de Tyne naar North Shields zou zetten zodat ze aan de goede kant van de DFDS-ferry uitkwamen. Dit was nog een extra 17 km fietsen die ze nog voor kiezen kregen. Maar ook dit werd gehaald. De fietsferry was net naar de overkant, dus het was even kort wachten tot deze weer terug kwam. Daarna nog een kort stukje naar de DFDS ferry zelf en aansluiten in de rij. Wat in IJmuiden goed geregeld was bij de ferry was dat de fietsers voorrang kregen en zo snel binnen konden opwarmen. Nou, dat principe hanteerden ze niet aan de UK kant. Alle auto’s bussen en trailers werden eerst allemaal netjes ingeladen. Nilis en Peur zaten al geruime tijd aan boord en de drie fiets helden stonden kou te kleumen in de wachtrij voor de ferry. Uiteindelijk mochten ook zij aan boord en kon het douche en opfrisritueel weer gaan beginnen.

Opnieuw werd de Grote Dalmuti uit de tas gehaald voor de beddenverdeling. Al wisten we inmiddels dat het geen enkel voordeel had om als eerste te mogen kiezen. Maar toch werd er voor de eer gespeeld. Autistisch als we allemaal een beetje zijn, lagen we uiteindelijk bijna allemaal weer in hetzelfde bedje. Alleen Nilis en Tim waren van plek gewisseld.2019 05 24 17.30.00 150
Na deze indeling zochten we nog even het buffetrestaurant op. Hier was het aan het begin van de avond veel te druk, dus wij besloten om de late shift te nemen. 2019 05 24 17.31.00 150En dat hebben we gedaan ook. We bleven het buffet afstruinen en kregen zelfs te horen dat het op een gegeven moment "last round" was. Daarna keken we nog even in de nachtclub, maar dat was niet ons idee van een leuke avond, dus na nog een paar pints in de rustige bar (waar gelukkig Witchita Lineman weer voorbij kwam) kropen we toch weer onze bedjes in, al wisten we dat slapen toch iets te veel gevraagd was.

En ook nu werd het weer ochtend. We waren weer terug in Nederland. Het was even zoeken naar de fietsen op het dek, maar toen deze gevonden waren en we wederom als laatsten van de de boot afreden stond in de haven San te wachten om de Friet met fiets en al in te laden. Hij moest tenslotte niet naar Hillegom en om hem dan alleen die extra kilometers te laten maken was geen leuk einde. Dus in de haven werd afscheid genomen van elkaar en Tim en Nick stapten nog wel op de fiets om de tocht vanuit IJmuiden via Bloemendaal (waar we het "Kopje" links lieten liggen) te eindigen na nog een (vlakke) bonus 27 km in Hillegom. 2019 05 25 11.31.00 1502019 05 25 11.30.00 150Nog voor de middag lag de finishlijn in de Clusiushof bij Nick zijn ouders. Daar werd even koffie gedronken en daarna naar huis om een lekkere douche te pakken en ’s avonds eindelijk weer een keer lekker slapen in je eigen bed en nagenieten van een prachtig avontuur.

Ik (Nick) wil iedereen die deze trip mogelijk heeft gemaakt bedanken. Ik zal dit echt nooit vergeten en dit staat zeker in mijn top 5 belevenissen. Ook enorme hulde aan Nilis en Peur voor het "meerijden" met de auto. Ik moet er niet aan denken om bepakt met rugzakken en reservemateriaal deze toch te doen. Dat was echt de bonus die ervoor gezorgd heeft dat het allemaal vlekkeloos is verlopen. Lads allemaal bedankt. Het was fantastisch!

(De dag na thuiskomst, 26 mei en op Nick's echte 50ste verjaardag speelde Sunderland de League One Play-Off Final op Wembley tegen Charlton Athletic. Na een snelle 1-0 voorsprong door een bizarre eigen goal, verloor Sunderland uiteindelijk doordat de voor Charlton winnende 2-1 werd gescoord in de 94e minuut en was Sunderland veroordeeld tot nog een jaar League One.)

last match result:
Bristol Rovers-Sunderland 2-0


next match:
Rotherham Utd-Sunderland
03-05-2020 13:00 uur)